یاد گرفتم....
یاد گرفتم به خاطر کسی که دوسش دارم دروغ نگم......
یاد گرفتم هیچ کس ارزش شکستن غرورمو نداره......
یاد گرفتم توی زندگی برای اون که بفهمم که چقدر دوسم داره
هر روز به یه بهونه دلشو بشکونم.......
یاد گرفتم گریه هیچ کسو باور نکنم....
یاد گرفتم بهش هیچ وقت فرصت جبران ندم.....
یاد گرفتم دم از عاشقی بزنم اما از کجا بگم؟؟؟؟از کی بگم؟؟؟؟
میخوام همین جا دلمو بشکونم......
خردش کنم.....تا دیگه عاشق نشه.......
تا دیگه کسیو دوست نداشته باشه......
تو این زمونه۹ کسی نباید احساس تو رو بدونه وگرنه اون تو رو میشکونه.....
میخوام بشم همون ادم قبل کسی که از سنگ بودو دور و برش دیواری
از سکوت و بی تفاوتی........
دو روز دنیا ارزش این همه غم و غصه خوردنو نداره......
میخوام برم به جایی که کسی منو نشناسه......
اینجا نمی تونه جزیره بهشت من باشه.....
میخوام تنها باشم.....
از خودم دور باشم......
نباشم.....نباشم....
تقدیم به تنها ترینها......
همه چی تمومه